HİZMETLERİMİZ

 

Yetişkin Terapisi

Terapi belirsiz ve yoruma açık görünse de aslında son derece matematiksel bir süreçtir. Televizyon dizilerine ve sinemalara inanacak olursak, terapinin ancak en yakın arkadaşı kollarında can veren askerlerin, eşinin seri katil olduğunu öğrenen kadınların, uyumak için bir avuç ilaç içenlerin ya da toplama kamplarında yüzlerce kez tecavüze uğrayanların gittiği fantastik bir süreç olduğunu düşüneceğiz. Eğer ölmek üzere değilse tüm dizi ve film karakterleri kendi göbeğini kendi kesmek zorundadır. Toplum içinde de genel eğilim olarak terapi; ağır bağımlılık, ağır depresyon, çaresizlik halleri gibi kuyunun dibinde ihtiyaç duyulan bir yöntem olarak görülür. Hepimiz mesleklerimiz için eğitim alırız. Kendimizi tanımak için eğitim almayız. Oysa insanın kendini tanıması çok derin bir ihtiyaçtır. Terapi insanın kendi içine yaptığı eşsiz bir seyahattir.

Yetişkin İnsan Psikolojisi

Ne zaman terapi almalıyım?

  • Hep en kötü ihtimali düşünmek
  • Çaresiz hissetmek
  • Zor durumlardan kaçmak, yüzleşememek
  • Başka insanların ne düşündüğüne çok önem vermek
  • Sürekli aynı problemle boğuştuğunuzu düşünmek
  • Geçmiş problemlerinizi çok fazla düşünmek
  • Hayatın acı çekmekten ibaret olduğunu düşünmek.
  • Daha önce keyif alınan şeylerden artık keyif almamak. Keyif alınan hiçbir şeyin olmaması.
  • Alkol veya diğer bağımlılık yapan unsurlarla hayata tutunmaya çalışmak.
  • Kendini artık tanıyamamak, hep üzgün ve düşünceli olmak.
  • Sebepsiz melankoli, yorgunluk, bitkinlik, tükenmişlik hissi.
  • Kendini alkol, uyuşturucu, sex veya yemeğe vermiş olmak.
  • Büyük bir kayıp yaşamak. Çok yakın birini ya da mal varlığını kaybetmek.
  • Travmatik bir olay yaşamak. (Bir cinayete şahit olmak, ciddi bir hastalığa yakalanmak, sakat kalmak, eve giren hırsızla karşılaşmak, kapkaç, dayak, taciz, boşanma vs.)
  • Sebepsiz ağrılar yaşamak. Çok sık hasta olmak.
  • Sosyal hayatta veya sosyal medyada sağlıksız davranışlarda bulunmak.
  • Insanlardan kaçma eğilimi, kendini izole etmek.
  • Konsantre olamamak.
  • Öfke veya ağlama nöbetleri yaşamak.
  • Sebepsiz tartışmalar çıkarmak. Olaylara verilen tepkilerde kendini anlayamamak.
  • Hayatın anlamsız gelmesi.
  • Ölümü çok sık düşünmek.
  • Taciz, tecavüz veya istismar yaşamış olmak.
  • Öz anne veya öz babayla sonradan tanışmak.
  • Boşanma süreci öncesinde mutlaka terapi alınması tavsiye edilmektedir.

© 2014 Bahar Psikoloji Danışmanlık, Eğitim ve Yayıncılık A.Ş.